
Mamma hevur bundið og seymað
mær føroysk klæðir. Av tí at eg ikki
dugi at standa enn, má mamma
hjálpa mær.

Babba heldur, at eg eri ein gella.
Tað heldur mamma ikki. Hon heldur
bara, at eg eri orgla fitt.

"Aklar tú ongantíð blíva livur taka bílæt, babba?"
Ingen kommentarer:
Send en kommentar